KWPN Magazine | Josina Bezemer: “Karakter trekt de kar”
Ik heb een goede merrie, die verdient alle kansen, zo dacht Josina Bezemer-van Zijtveld als ze besluit om haar Lendrini naar Niek Alting te brengen. Het mes snijdt aan twee kanten, want niet alleen de Hertog Jan-dochter steekt er veel van op, zijzelf ook. Ze krijgt de goede raad om niet langer twijfelen aan haar rijderscapaciteiten, ze mag zelfverzekerder worden. Het advies van Alting werkt en dat heeft hij geweten: Josina Bezemer versloeg Niek Alting in Houten. De Gouden Bolhoed is voor haar en dat maakt de uit Soest afkomstige tuigpaardenliefhebber de eerste vrouw die deze titel op naam mag zetten.
Josina Bezemer-van Zijtveld (43) zit haar hele leven al in de tuigpaarden. Ze woont met echtgenoot Wesley en zoon Guus (8) in Soest, dicht bij haar ouderlijk huis De Willemshoeve waar we te gast waren. Josina’s vader Gijs (72) woont nu met echtgenote Joke in het verbouwde voorhuis van de boerderij en verricht er werkzaamheden op de zorgboerderij. Hij heeft er stallings- en weidemogelijkheden voor zijn tuigpaarden, die alle nazaten zijn van de in 1955 geboren merrie Ullie (kern preferent van Promotor). Met deze merrie begon zijn vader ooit met gerichte tuigpaardenfokkerij. Ook de merrie van Josina en die van Gabriëlle, twee van de vijf kinderen van Gijs, staan op de Willemshoeve. Gijs fokt nog steeds tuigpaarden. Twee merries zijn er dragend, één van Oberon en één van Macho. Zo’n 50 fokproducten staan er op zijn naam. Hij is er maar wat trots op dat Josina als derde generatie het ook zo goed doet in de tuigpaarden.
Klik met vreemde paarden
Josina is dus opgegroeid met tuigpaarden en concoursen. Ze combineert haar baan bij Teus van ’t Klooster met halve dagen werken bij tuigpaardenfokker en -rijder Toon van Doorn in Soest. In 2003 behaalt ze haar rijvergunning met Radeska (keur sport van Hofmeester). Ze brengt deze merrie van Toon van Doorn enkele jaren uit. In de daarna volgende jaren brengt Josina verschillende paarden uit voor haar werkgevers zoals Wonder (v.Ganges), Roline (keur van Manno), Welesta (ster van Hofmeester) en Sarianne (keur van Larix). Josina rijdt ook onder het zadel en neemt met haar rijpaard rond 2011/2012 deel aan dressuur- en springwedstrijden. Die veelzijdigheid komt haar goed van pas. In 2015 rijdt ze Wildroos F (ster van Manno) ook voor de dameswagen en dat levert haar in Hellendoorn het regionale kampioenschap op. Een fraai succes voor Josina, die over de gave en de deskundigheid beschikt om een klik met verschillende paarden te genereren.
Heldere en wakkere oogopslag
Pech achtervolgt Josina in 2015, G. Roos komt te overlijden evenals de daarna aangekochte Miss Indiana (v.Indiana). “Toen dacht ik wel: even geen eigen paard”, blikt ze terug. Een telefoontje van Klaas Buist doet haar toch weer op andere gedachten brengen. “Ik denk dat ik een goeie voor je weet”, zo is de mededeling van Klaas. Josina: “Dat paard was niet van Klaas, maar van een bekende van hem. We bekeken de driejarige Hertog Jan-dochter Lendrini en we zagen eigenlijk wat we wilden zien. Ze was weliswaar niet in haar zondagse pak en ze was niet te groot, maar toen Klaas haar in de bak losliet, zagen we een merrie met een heel heldere en wakkere oogopslag. Ze zette het front er helemaal op en we zagen een hele blije verschijning met veel trek in de benen.”
Naar Soest
De driejarige Lendrini komt naar Soest. Daar gaan Josina en haar vader aan het werk. De merrie moet zich nog even meer ontwikkelen en er wordt besloten om haar als vierjarige op de keuring aan te bieden. Ze wordt wel betuigd en Josina noemt haar een klein vuurvretertje. “Soms dacht ik weleens: dat kan ook wel wat minder. Ze is heel scherp, maar supereerlijk. En heel leergierig. Ze denkt mee. Bedoel je dat? Dat kan ik wel. Zoiets heeft ze over zich. In 2020 hebben wij haar als vierjarige aangeboden en werd ze ster. In dat jaar heb ik haar ook uitgebracht.” Lendrini is overigens mede door haar prachtige front, haar chique voorkomen en haar uitstraling heel vaak de publiekslieveling. Harry van Middelaar presenteert haar op de IBOP en met 76 punten en het gezondheidscerticaat PROK op zak wordt ze elite. “Gezondheid vind ik heel belangrijk”, legt Josina uit. Als keurmerrie wordt Lendrini tweemaal uitgenodigd voor de Nationale Tuigpaardendag, hetgeen Josina elke keer een heel trots gevoel oplevert.
Gouden Bolhoed
Tot de hoogtepunten van het succesvolle seizoen 2024 behoren ongetwijfeld het behalen van het sportpredicaat (100 winstpunten), CH Houten en de Nationale Tuigpaardendag. In Houten worden Josina en Lendrini tweede in hun rubriek en ze wordt gevraagd om deel te nemen aan De Gouden Bolhoed, een rubriek waarin de rijders elkaars paarden presenteren. Josina schrijft er geschiedenis: als eerste vrouw kan zij de De Gouden Bolhoed mee naar huis nemen. “Ik kon de paarden daar in mijn eigen rijstijl rijden. Ik wil een paard op eigen benen laten lopen en fijn naar de hand toe kunnen rijden, zonder dwang van mijn kant. Die happy athlete, die moet naar voren komen. Wat was ik trots om als regionale rijdster daar op dat grote nationale concours die prijs in ontvangst te mogen nemen. Ik dacht: het gaat nu niet om het paard, het gaat nu om mijn rijden. Dan is het dus mijn prijs.” De jury lichtte toe dat het Josina’s rustige en met stille hand rijden van alle paarden, die allemaal heel goed bleven presteren, was geweest waarmee ze de prijs verdiende. We willen als afsluiter graag weten wat haar definitie van een goed tuigpaard is. Dat kan Josina kort en bondig uitleggen. Chique, veel front, een sterke achterhand, een ruim wegzettend voorbeen en rijzen in de schoft. Dat perfecte plaatje moet dan wel willen presteren, want karakter trekt de kar”, besluit Josina stellig.
Dit is een deel van een artikel uit het nieuwste nummer van het KWPN Magazine. Wilt u graag meer artikelen lezen? Leden krijgen het KWPN Magazine, met daarin prachtige verhalen, interessante achtergrondartikelen, persoonlijke interviews en fokkerij-informatie, thuisgestuurd. Geen lid? Bestel dan het KWPN Magazine in de KWPN Webshop.
Bron: KWPN (overname niet toegestaan)
Tekst: Dini Brouwer
Foto: Jessica Pijlman